من تلف وصال تو،لیک تو کیستی؟ بگو

بند کنش که بند تو سلسله جنون بود

از سر روزنم سحر گفت به قنجره مهی

هی تو بگو که کیستی؟ آنک ندادیش رهی

گفت: که « لاابالیی، خیره کشی، شهنشهی

بی پر و بال فضل من، بر نپرد ز تن دلی

بی رسن عنایتم، برنشود کس از چهی