مرده ز بوی من شود زنده و زنده دولتی

گر به بهشت خوش شود، باشد گول و ابلهی

بادیها نوشته شهر به شهر گشته

جز بر من مرید را کو کنفی و درگهی؟!

گول ز حرف من شود نکته شناس و آگهی »

گفتم: « کدیه می کنم، ای تو حیات هر صنم

تا ز تو لافها زنم کامد یار ناگهی »