تا ز تو لافها زنم کامد یار ناگهی »

مرده ز بوی من شود زنده و زنده دولتی

گول ز حرف من شود نکته شناس و آگهی »

گفتم: « کدیه می کنم، ای تو حیات هر صنم

گفت: « چو من شوم روی، تو به یقین فنا شوی

این نبود که با کسی، گنجم من به خرگهی

هست مرا بهر زمان، لطف و کرم جهان جهان