کم بود این یگانگی، لیک به راه بندگی

لیک بکوش و صبر کن، صاف شوی و آنگهی

از چه رسید آب را آینه گی؟ ز صافیی

از فرح صفا زند، آن گل سرخ قهقهی

صاحب نان و جامگی، هر طرفی ست اسپهی

هست طبیب حاذقی هر طرفی و سابقی

نادره عیسیی که او دیده دهد با کمهی