ای عشق نمی دهی امانم

چونک دیک بر آتشم نشاندی

در دیک چه می پزی، چه دانم

یک لحظه که من سری بخارم

از خشم دو گوش حلم بستی

تا نشنوی آهوه وفغانم

ما را به جهان حواله کم کن