میرمجلس توی و ما همه در تیر تویم

یکدگر را ز جنون تخته زنانیم همه

پا برهنه خرد از مجلس ما دوش گریخت

چونک بیرون ز حد عقل و گمانیم همه

بند آن غمزه و آن تیر و کمانیم همه

زهره در مجلس مه مان به می از کار ببرد

ورنه کژرو ز چه رو چون سرطانیم همه؟