گفت ساقی: « همه را جمله به تاراج دهم »

ورنه کژرو ز چه رو چون سرطانیم همه؟

چشم آن طرفه بغداد ز ما عقل ربود

تا ندانیم که اندر همدانیم همه

همچنان کن هله ای جان که چنانیم همه

همچو غواص پی گوهر بی نام و نشان

غرق آن قلزم بی نام و نشانیم همه