تا ترا وهم نیاید که زبانیم همه

نزد عشاق بهاریم پر از باغ و چمن

پیش هر منکر افسرده خزانیم همه

می جهد شعله دیگر ز زبانه دل من

ساقیا باده بیاور که برانیم همه

که بجز عشق تو از خویش برانیم همه