ساقیا باده بیاور که برانیم همه

پیش هر منکر افسرده خزانیم همه

می جهد شعله دیگر ز زبانه دل من

تا ترا وهم نیاید که زبانیم همه

که بجز عشق تو از خویش برانیم همه