چونک درمان جوان طالب دردست و سقم

شاه با ماست چه باکست اگر رخ زردیم؟!

بدرون بر فلکیم و به بدن زیر زمین

به صفت زنده شدیم ارچه به صورت مردیم

ما ز درمان بپریدیم و حریف دردیم

جان چو آئینه صافی است، برو تن گردیست

حسن در ما ننماید چو به زیر گردیم