چون موی اندر شیرشد، پیدا مثال یوم دین

دولت قلاوزی شده، اندر ره درهم زده

در کف گرفته مشعله، از شعله عین الیقین

زین شعلهای معتمد، سر دل هر نیک و بد

کی تشنه ماند آن جگر کو دل نهد بر جوی ما؟!

کی بسته ماند مخزنی، بر خازنی کآمد امین؟!

ای باغ، کردی صبرها، در دی رسیدت ابرها