کی تشنه ماند آن جگر کو دل نهد بر جوی ما؟!

در کف گرفته مشعله، از شعله عین الیقین

زین شعلهای معتمد، سر دل هر نیک و بد

چون موی اندر شیرشد، پیدا مثال یوم دین

کی بسته ماند مخزنی، بر خازنی کآمد امین؟!

ای باغ، کردی صبرها، در دی رسیدت ابرها

الصبر مفتاح الفرج، ای صابران راستین