شمع جهانست این قمر، از آسمانست این قمر

کی بسته ماند مخزنی، بر خازنی کآمد امین؟!

ای باغ، کردی صبرها، در دی رسیدت ابرها

الصبر مفتاح الفرج، ای صابران راستین

چون جان بود سودای او، پنهان کنیمش چون جنین

پنهان کنیمش تا ازو جان فرد و تنها می چشد

ترجیع گیرد گوش او، از پردها بیرون کشد