پنهان کنیمش تا ازو جان فرد و تنها می چشد

الصبر مفتاح الفرج، ای صابران راستین

شمع جهانست این قمر، از آسمانست این قمر

چون جان بود سودای او، پنهان کنیمش چون جنین

ترجیع گیرد گوش او، از پردها بیرون کشد

می گفت با حق مصطفی: « چون بی نیازی تو ز ما

حکمت چه بود؟ آخر بگو در خلق چندین چیزها »