می گفت با حق مصطفی: « چون بی نیازی تو ز ما

چون جان بود سودای او، پنهان کنیمش چون جنین

پنهان کنیمش تا ازو جان فرد و تنها می چشد

ترجیع گیرد گوش او، از پردها بیرون کشد

حکمت چه بود؟ آخر بگو در خلق چندین چیزها »

حق گفت: « ای جان جهان، گنجی بدم من بس نهان

می خواستم پیدا شود آن گنج احسان و عطا