حق گفت: « ای جان جهان، گنجی بدم من بس نهان

ترجیع گیرد گوش او، از پردها بیرون کشد

می گفت با حق مصطفی: « چون بی نیازی تو ز ما

حکمت چه بود؟ آخر بگو در خلق چندین چیزها »

می خواستم پیدا شود آن گنج احسان و عطا

آیینه کردم عیان، پشتش زمین، رو آسمان

پشتش شود بهتر ز رو، گر بجهد از رو و ریا