پشتش شود بهتر ز رو، گر بجهد از رو و ریا

حق گفت: « ای جان جهان، گنجی بدم من بس نهان

می خواستم پیدا شود آن گنج احسان و عطا

آیینه کردم عیان، پشتش زمین، رو آسمان

گر شیره خواهد می شدن، در خنب جوشد مدتی

خواهد قفا که رو شود، بس خوردنش باید قفا

آبی که جفت گل بود، کی آینه مقبل بود