گر شیره خواهد می شدن، در خنب جوشد مدتی

می خواستم پیدا شود آن گنج احسان و عطا

آیینه کردم عیان، پشتش زمین، رو آسمان

پشتش شود بهتر ز رو، گر بجهد از رو و ریا

خواهد قفا که رو شود، بس خوردنش باید قفا

آبی که جفت گل بود، کی آینه مقبل بود

چون او جدا گردد ز گل، آیینه گردد پرصفا