در محنت عشق او، درجست دوصد راحت

در جوی نیاساید حوضش نشود ماوا

گر آبم در پستی، من بفسرم از هستی

خورشید پرستم من خو کرده در آن گرما

زین محنت خوش ترسان کی باشد جز ترسا؟!