اما بر خدا، نه صباحست و نی مساست

این ره چنین دراز به یکدم میسرست

این روضه دور نیست، چو رهبر ترا رضاست

آری، دراز و کوته در عالم تنست

گر در جفا رود ره وگر در وفا رود

جان توست، جان تو از تو کجا رود؟!