باد آمد و با بید همی گوید: « هی هی،

مرعا و قرو دیده و ازهار دمیده

ترجیع کنم تا که سر رشته بیابند

مستان همه از بهر چنین گنج، خرابند

این جنبش و این شورش و این رقص تو تا کی؟ »

می گوید آن بید، بدان باد: « ز خود پرس

ای برده مرا از سرو، ای داده مرا می