وی عشق شنگ و ره زنی، وی عقل ، دفتر می کشی

ای گل، به بستان می روی، وی غنچه پنهان می روی

وی سرو از قعر زمین، خوش آب کوثر می کشی

ای روح، راح این تنی، وی شرع، مفتاح منی

ای باده، دفع غم توی، بر زخمها مرهم توی

وی ساقی شیرین لقا، دریا به ساغر می کشی

ای باد، پیکی هر سحر، کز یار می آری خبر