امان اندر نواییها، به تدبیر، و دوا دانی

عجب حلوای قندی تو، امیر بی گزندی تو

عجب ماه بلندی تو، که گردون را بگردانی

عجبتر از عجایبها، خبیر از جمله غایبها

ز حد بیرون به شیرینی، چو عقل کل بره بینی

ز بی خشمی و بی کینی، به غفران خدا مانی

زهی حسن خدایانه، چراغ و شمع هر خانه