گلستان ساز زندان را، برین ارواح زندانی

دهان عشق می خندد، دو چشم عشق می گرید

که حلوا سخت شیرینست و حلواییش پنهانی

مروح کن دل و جان را، دل تنگ پریشان را

بدین مفتاح کوردم، گشاده گر نشد مخزن

کلیدی دیگرش سازم، به ترجیعش کنم روشن

توی پای علم جانا، به لشکرگاه زیبایی