که کان لذت و شادی، گرفت انوار بخشایی

شکفتست این زمان گردون بریحانهای گوناگون

زمین کف در حنی دارد، بدان شادی که می آیی

بیا، پهلوی من بنشین، که خندیم از طرب پیشین

به اقبال چنین گلشن، بیاید نقد خندیدن

تو خندان روتری یا من؟ کی باشم من؟ تو مولایی

توی گلشن منم بلبل، تو حاصل بنده لایحصل