ای جان و ولی نعمت هر وامق و عذرا

ما را چه ازین قصه که گاو آمد و خر رفت

هین وقت لطیفست، از آن عربده بازآ

ای شاه تو شاهی کن و آراسته کن بزم

هم دایه جانهایی و هم جوی می و شیر

هم جنت فردوسی و هم سدره خضرا

جز این بنگوییم، وگر نیز بگوییم