مصرع نخست · شماره 3مکن گرگی، مرنجان همرهان راشاعرمولویاثرسی و سومقالبترجیعبنددر متن شعرسطرهای پیرامونبرای دیدن جایگاه این سطر در شعر، چند سطر پیش و پس از آن را مرور کنید.1رها کن ناز، تا تنها نمانی#2مکن استیزه، تا عذرا نمانی#3مکن گرگی، مرنجان همرهان راانتخابشده4که تا چون گرگ در صحرا نمانی#5دو چشم خویشتن در غیب دردوز#6که تا آنجا روی، اینجا نمانی#دربارهٔ این سطرسطر شماره 3 از «سی و سوم» است.سطر پیشینمکن استیزه، تا عذرا نمانی→سطر بعدیکه تا چون گرگ در صحرا نمانی←