مصرع دوم · شماره 4که تا چون گرگ در صحرا نمانیشاعرمولویاثرسی و سومقالبترجیعبنددر متن شعرسطرهای پیرامونبرای دیدن جایگاه این سطر در شعر، چند سطر پیش و پس از آن را مرور کنید.1رها کن ناز، تا تنها نمانی#2مکن استیزه، تا عذرا نمانی#3مکن گرگی، مرنجان همرهان را#4که تا چون گرگ در صحرا نمانیانتخابشده5دو چشم خویشتن در غیب دردوز#6که تا آنجا روی، اینجا نمانی#7منه لب بر لب هر بوسه جویی#دربارهٔ این سطرسطر شماره 4 از «سی و سوم» است.سطر پیشینمکن گرگی، مرنجان همرهان را→سطر بعدیدو چشم خویشتن در غیب دردوز←