منه لب بر لب هر بوسه جویی

که تا چون گرگ در صحرا نمانی

دو چشم خویشتن در غیب دردوز

که تا آنجا روی، اینجا نمانی

که تا ز آن دلبر زیبا نمانی

ز دام عشوه پر خود نگه دار

که تا از اوج و از بالا نمانی