که تا ز آن دلبر زیبا نمانی

دو چشم خویشتن در غیب دردوز

که تا آنجا روی، اینجا نمانی

منه لب بر لب هر بوسه جویی

ز دام عشوه پر خود نگه دار

که تا از اوج و از بالا نمانی

مشو مولای هی ناشسته رویی