ز نخلستان ز جوهای فراتی

ز تندی عشق او آهن چو مومست

زهی عشق حرون تند عاتی

ولیکن سر عشقش شکرستان

شکر لب، مه رخان جام بر کف

تو می گو هر کرا خواهی که: « هاتی »

ز هر لعل لبی بوست رسیده