تو درویشی و آن لعلش زکاتی

شکر لب، مه رخان جام بر کف

تو می گو هر کرا خواهی که: « هاتی »

ز هر لعل لبی بوست رسیده

در آن شطرنج اگر بردی تو، شاهی

ولی کو بخت پنهان؟! چونک ماتی

خداوند شمس دین دریای جان بخش