مصرع دوم · شماره 32اندر بر دایه در خزیدهشاعرمولویاثرسی و هفتمقالبترجیعبنددر متن شعرسطرهای پیرامونبرای دیدن جایگاه این سطر در شعر، چند سطر پیش و پس از آن را مرور کنید.29لاغر چو هلال ماند طفلی#30سه ماه ز شیر وا بریده#31بگذار به لطف طفل جان را#32اندر بر دایه در خزیدهانتخابشده33چون ناله ما به گوشت آمد#34آن را مشمار ناشنیده#35در لب، سر شاخ سخت گیرد#دربارهٔ این سطرسطر شماره 32 از «سی و هفتم» است.سطر پیشینبگذار به لطف طفل جان را→سطر بعدیچون ناله ما به گوشت آمد←