جان نیست ازان جماد کمتر

هر سیب که هست نارسیده

از بیم، که تا نیفتد از شاخ

ماند بی ذوق و پژمریده

با دایه عقل برگزیده

سه بوسه ز تو وظیفه دارم

ای بر رخ من سحر گزیده