گرچه ز اول ساکنک آمد چنان خاموشه

من خود از فتنه و بلا بگریختم در گوشها

خود من از دیگ بلا برداشته سر پوشه

عشق شمس الدین خداوندم یکی غوغاییست

وصل همچون جبرئیل و هجر چون خناس شد

وحی جبریل امین سوزنده وسواس شد

کی توان کردن نصیحت عاشق اوباش را؟!