مرغ جان از جمله و باز فراقت کاغ کرد

از دل من زاری و افغان و این غوغاش را

عشق شمس الدین چو خمر و جان من چون کاس شد

از خداوندیش چون آن نور جان ایناس شد

بر نوازش گاه تو یعنی دل من داغ کرد

یک شراب تلخ داد از جام خود هجران بدل

جمله شادی تا به شیر مادر استفراغ کرد