ترجیع کن بسازش، چو عروس نو، جهازی

بدرون خواری آمد شرف و کش و عزیزی

بهلم سخن فزایی، بهلم حدیث خایی

تو بگو که خوش ادایی، عجبی، غریب چیزی

که عروس می بنالد بر تو ز بی جهیزی

عدم و وجود را حق به عطا همی نوازد

پدرت اگر ندارد ملکت جهاز سازد