هله ای ندیم دولت، تو درین خمار چونی؟

عدم و وجود را حق به عطا همی نوازد

پدرت اگر ندارد ملکت جهاز سازد

هله ای غریب نادر، تو درین دیار چونی؟

ز فراق، شهریاری، تو چگونه می گذاری

هله ای گل سعادت، به میان خار چونی؟

به تو آفتاب گوید که: « درآتشیم بی تو »