ز فراق، شهریاری، تو چگونه می گذاری

پدرت اگر ندارد ملکت جهاز سازد

هله ای غریب نادر، تو درین دیار چونی؟

هله ای ندیم دولت، تو درین خمار چونی؟

هله ای گل سعادت، به میان خار چونی؟

به تو آفتاب گوید که: « درآتشیم بی تو »

به تو باغ و راغ گوید که: « تو ای بهار چونی؟ »