محک خدای دیدی، تو در اضطرار چونی؟

به میان کاسه لیسان، تو چو دیک چند جوشی؟

به میان این حریفان، تو درین قمار چونی؟

تو بسی سخن بگفتی، خلل سخن نهفتی

ز چه رو خموش کردی، تو اگر ز اهل دردی

بنظر چو ره نوردی، تو در انتظار چونی؟

رخت از ضمیر و فکرت به یقین اثر بیابد