کی رود ز پیش یاری، قمری، قمر لقایی؟!

تو برو، که من ازینجا بنمی روم به جایی

تو برو، که دست و پایی بزنی به جهد و کسبی

که مرا ز دست عشقش بنماند دست و پایی

که به عقل خودشناسی، تو بهای هر متاعی