آن کنم با تو که باران با چمن

گفت دانستم که رنجت چیست زود

در خلاصت سحرها خواهم نمود

شاد باش و فارغ و آمن که من

من غم تو می خورم تو غم مخور

بر تو من مشفق ترم از صد پدر

هان و هان این راز را با کس مگو