آمد اندر گفت طوطی آن زمان

تا که باشد اندر آید او بگفت

جولقیی سر برهنه می گذشت

با سر بی مو چو پشت طاس و طشت

بانگ بر درویش زد چون عاقلان

کز چه ای کل با کلان آمیختی

تو مگر از شیشه روغن ریختی