بران سر چنین بود پیمان او

که سالار پیران ازان شهر بود

که از بدگمانیش بی بهر بود

همی بود یکماه مهمان او

ز خوردن نیاسود یک روز شاه

گهی رود و می گاه نخچیرگاه

سر ماه برخاست آوای کوس