فعل پندارد بجنبش از قلم

خفته از احوال دنیا روز و شب

چون قلم در پنجه تقلیب رب

آنک او پنجه نبیند در رقم

شمه ای زین حال عارف وا نمود

عقل را هم خواب حسی در ربود

رفته در صحرای بی چون جانشان