از دل و دین مانده ما بی تو یتیم

آن امیران در شفاعت آمدند

وان مریدان در شناعت آمدند

کین چه بدبختیست ما را ای کریم

تو بهانه می کنی و ما ز درد

می زنیم از سوز دل دمهای سرد

ما به گفتار خوشت خو کرده ایم