گرید او گر چه نه بد داند نه نیک

اشک دیده ست از فراق تو دوان

آه آهست از میان جان روان

طفل با دایه نه استیزد ولیک

ما چو چنگیم و تو زخمه می زنی

زاری از ما نه تو زاری می کنی

ما چو ناییم و نوا در ما ز تست