پس تو سرهنگی مکن با عاجزان

کی اسیر حبس آزادی کند

ور تو می بینی که پایت بسته اند

بر تو سرهنگان شه بنشسته اند

زانک نبود طبع و خوی عاجز آن

چون تو جبر او نمی بینی مگو

ور همی بینی نشان دید کو