زانک نبود طبع و خوی عاجز آن

ور تو می بینی که پایت بسته اند

بر تو سرهنگان شه بنشسته اند

پس تو سرهنگی مکن با عاجزان

چون تو جبر او نمی بینی مگو

ور همی بینی نشان دید کو

در هر آن کاری که میلستت بدان