چو زان نامداران جهان شد تهی

ز بیشی و از رنج برتاب روی

تو چنگ فزونی زدی بر جهان

گذشتند بر تو بسی همرهان

تو تاج فزونی چرا برنهی

نباشی بدین گفته همداستان

یکی شو بخوان نامه باستان